Total Radio
BLOG

15 ημέρες για να μην βαφτίσουμε ξανά το κρέας ψάρι

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες. Είναι το πρώτο μου blog από το νεοσύστατο totalfootball.gr θέλοντας να ευχηθώ να έχει την ίδια επιτυχία που είχε και το totalbasket.gr το οποίο μέσα σε ελάχιστους μήνες έγινε η βασική πηγή πληροφόρησης των φιλάθλων για τα μπασκετικά δρώμενα.

Πάμε λοιπόν στον αγαπημένο μας Παναθηναϊκό και το πολύπαθο ποδοσφαιρικό του τμήμα. Μεγάλο φιλικό το χθεσινό με τη Μίλαν και το χαρακτηρίζω έτσι γιατί με όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι τέτοιου είδους παιχνίδια ήταν αυτονόητα για τον Παναθηναϊκό. Δυστυχώς οι διοικητικές κινήσεις των τελευταίων ετών κατάντησαν τον γίγαντα της Ευρώπης να την βλέπει μόνο από την τηλεόραση, άντε και σε κανένα φιλικό.

Αυτό που σε κάνει να τρελαίνεσαι είναι ότι ακόμα στο εξωτερικό η λέξη Panathinaikos ηχεί δυνατά και λες είναι δυνατόν να το έχει ξεχάσει η ίδια σου η διοίκηση; Μπαίνουμε στον τέταρτο χρόνο εκτός Ευρώπης κάτι που από μόνο του είναι ντροπιαστικό για τον Σύλλογο αλλά και τελευταία καμπανάκι για τη διοίκηση της ομάδας. Μια που είπα καμπανάκι, αυτά που ήχησαν στο τέλος της περασμένης σεζόν τα άκουσε κανείς στην ομαδα;

Τελείωσε μια σεζόν με τις γνωστές αποτυχημένες προπονητικές επιλογές, με απίστευτες αστοχίες σε παίκτες, με τον Παναθηναϊκό να παίζει με νοοτροπία μικρής ομάδας, με επεισόδια στις προπονήσεις μεταξύ παικτών και προπονητικού τιμ, με την ομάδα να τερματίζει 5η, να τρώει τέσσερα γκολ από τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο και με ένα κόσμο οργισμένο ο οποίος έχει εξαντλήσει τα τελευταία αποθέματα υπομονής του.

Εκεί λοιπόν άρχισαν τα δημοσιεύματα για αύξηση του μπάτζετ, για γενική σκούπα στο ρόστερ το οποίο ήταν Καμμένο σχεδόν ολοκληρωτικά, για το ότι ο Παναθηναϊκός θα γίνει πάλι διεκδικητής του τίτλου όπως αρμόζει στην ιστορία του και πολλά άλλα που αν ανατρέξετε στην ειδησεογραφία Μαΐου-Ιουνίου θα τα βρείτε.

Τί έχουμε δει σχεδόν τρεις μήνες μετά; Μόνο την πρόσληψη ενός σοβαρού και ικανού προπονητή αλλά όχι μάγου. Το τονίζω αυτό γιατί χρειάζεται επαγγελματίας μάγος για να κάνει το υπάρχον ρόστερ να διεκδικήσει τον οποίο τίτλο και μόνο άσχετος με το αντικείμενο δεν μπορεί να το δει αυτό. Ο Γιοβάνοβιτς δουλεύει και δουλεύει από το μηδέν γιατί βρήκε μια ομάδα που δεν ήξερε ούτε τα βασικά στοιχεία. Είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα παρουσιάσει σαν εικόνα ομάδας δεν θα έχει καμία σχέση με το περσινό συνονθύλευμα αλλά μέχρι εκεί αν δεν βοηθηθεί με τα κατάλληλα υλικά.

Και μια και πιάσαμε τα κατάλληλα υλικά, θυμάμαι τον Σέρβο προπονητή να λέει στην επίσημη παρουσίαση του ότι υπάρχει διάθεση από τη διοίκηση για το κάτι παραπάνω για να ανεβεί επίπεδο η ομάδα. Δεκαπέντε μέρες πριν τη λήξη της μεταγραφικής περιόδου και ο Παναθηναϊκός μεσοεπιθετικά δεν έχει καλύψει κανένα μα κανένα κενό του και έχει προχωρήσει στην απόκτηση τριών παικτών από τους οποίους σχεδόν κανείς δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά. Τώρα αν θελουμε να πανηγυρίζουμε επειδή ο Κώτσιρας είναι κανονικό μπακ σε σχέση με τον Μολό, ή ότι ο Πέρεθ δεν τραυματίζεται σε σχέση με τον μόνιμα στα πίτς Κουρμπέλη τότε μάλλον δεν έχουμε τις ίδιες βλέψεις για την ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός τη δεδομένη στιγμή χρειάζεται δύο βασικούς εξτρέμ, έναν βασικό επιθετικό να σκοράρει, έναν βασικό επιτελικό χαφ να δημιουργεί, έναν βασικό τερματοφύλακα συν κάποιες κινήσεις που θα βγουν έξτρα ελέω και κάποιων αποχωρήσεων (στόπερ, αριστερό μπακ κτλ). Αυτές οι κινήσεις απαιτούν χρήμα γιατί οι ποδοσφαιριστές που θα έρθουν θα πρέπει να είναι άλλου επιπέδου από αυτούς που υπάρχουν. Θα πρέπει να έρθουν ποιοτικοί ποδοσφαιριστές από το πάνω ράφι για να κάνουν αμέσως τη διαφορά. Οι μέρες περνάνε και δεν βλέπουμε ΤΙΠΟΤΑ. Το μόνο που διαβάζουμε είναι ότι ο Γιοβάνοβιτς εξετάζει πολύ εξονυχιστικά τους πάντες και ότι κόβει συνέχεια παίκτες γιατί θέλει κάτι καλύτερο. Αυτό από μόνο του είναι θετικό ώστε να μην επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος αλλά κάπου υπάρχει και ένα χρονικό όριο σε όλο αυτό. Τώρα αν για αυτή την καθυστέρηση ευθύνεται το χαμηλό μπατζετ, ο ίδιος ο προπονητής ή κάτι άλλο δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι στην ομάδα έχουν 15 μέρες ακόμα για να μας δείξουν τον πραγματικό στόχο του Παναθηναϊκού για φέτος και να μην βαφτίσουμε για άλλη μια χρόνια το κρέας ψάρι.

Τώρα όσον αφορά το φιλικό με τη Μίλαν, μπορεί το 2-1 να μοιάζει τιμητικό από μια ομάδα που τερμάτισε 2η στην Serie A αλλά οι χτυπητές αδυναμίες του Παναθηναϊκού έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους. Είδαμε μια ομάδα να μην μπορεί να αλλάξει πάνω από δυο πάσες, να μην μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες, να μην έχει ταχύτητα στο τρανζίσιον και να έχει σοβαρά θέματα στην πλάτη της άμυνας. Ξανά ευθύνη στα γκολ ο Διούδης, ξανά κακός ο Βιγιαφάνιες σε όποια θέση κι αν παίζει, ξανά φρου φρου κι αρώματα ο Μακέντα, ξανά αργός ο Μαουρίσιο, ξανά σαν να μην μπήκε ποτέ ο Καρλίτος και η ζωή συνεχίζεται. Τα θετικά της υπόθεσης ήταν η καλή συνοχή των γραμμών της ομάδας, ο δραστήριος και πάλι Ιωαννίδης και τα συνεχιζόμενα θετικά μηνύματα που έρχονται από τον Σιδερά που δείχνει να κερδίζει τους Πούγγουρα και Σάρλια. Το παιδί δείχνει να έχει κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά αλλά μέχρι εκεί για την ώρα. Ο Παναθηναϊκός θέλει ποιότητα και εμπειρία στην άμυνα του.

Σχολιασε το αρθρο

Γραψε το σχολιο σου

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top